1يَا مَنْ يَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِيدِينَYâ Men ya’lemü mürâde’l-mürîdînEy Kendisini arzulayanların murâdını bilen,
2يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَٓائِجَ السَّٓائِلِينَYâ Men yemlikü havaice’s-sâilînEy Kendisinden dilekte bulunanların ihtiyaç duyduklarına sahip olan,
3يَا مَنْ يَسْمَعُ اَنِينَ الْوَالِهِينَYâ Men yesme’u enîne’l-valihînEy üzüntüsünden kendinden geçenlerin inlemelerini işiten,
4يَا مَنْ يَرٰى بُكَٓاءَ الْخَٓائِفِينَYâ Men yerâ bükâe’l-hâifînEy Kendisinden korkarak ağlayanların ağlayışını gören,
5يَا مَنْ يَعْلَمُ ضَمِيرَ الصَّامِتِينَYâ Men ya’lemu damîra’s-sâmitînEy suskunların içinden geçenleri bilen,
6يَا مَنْ يَرٰى نَدَمَ النَّادِمِينَYâ Men yerâ nedeme’n-nâdimînEy günahlarından pişmanlık duyanların nedâmetini gören,
7يَا مَنْ يَقْبَلُ عُذْرَ التَّٓائِبِينَYâ Men yakbelü ‘uzre’t-tâibînEy tövbekârların özrünü kabul eden,
8يَا مَنْ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَYâ Men lâ yuslihu ‘amele’l-müfsidînEy fesatçıların işini düzeltmeyen,
9يَا مَنْ لَا يُضِيعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِينَYâ Men lâ yudî’u ecra’l-muhsinînEy iyilik yapanların mükâfatını zâyi etmeyen,
10يَا مَنْ لَا يَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِينَYâ Men lâ yeb’udü an kulûbi’l-‘arifînEy Kendisini tanıyanların kalplerinden uzaklaşmayan,
11سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٦٢﴾Sübhâneke yâ lâ ilahe illâ ente’l-emâ-ne’l-emâne neccinâ mine’n-nâr.Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar.